بهشتی گمشده

پنجره را می گشایم

شمعدانی ها دست تکان می دهند

شب بوها می رقصند

همیشه بهار ها  بهار واقعی را نوید می دهند

وچمن ها مستانه این سو و آن سو می خزند

و کاجی که با غرور سر برافراشته تا آسمان

می شوم به سبزیه سبزه ها

به زیباییه بنفشه ها

به نازنینیه همیشه بهار ها

به رقص و ناز و ادای زنبق ها

می شوم به صلابت زبان گنجشک

به وسعت تاک همسایه

به دلبریه رُز یکی یکدانه

می شوم به استواریه کاج برافراشته

به تنومندیه درخت بی نامی که نمی دانم چیست!

نسیم خنکی همراهمان گشته است

به استقبال خوبی ها می رود

آرام می شوم

آغوشم را می گشایم

و تمام گیتی را در آغوش می کشم

بارانم!

حالا فقط قطرات توست

که اگر منت نهی بر دیده هامان

می شود بهشت

بهشتی گمشده

دررویای زیبای دخترکی بارانی