آرامش ِ پنهان
ღ إِنَّ اللّهَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ღ
آرامش ِ پنهان
ღ إِنَّ اللّهَ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ღدرباره من
خوش آمدی مهربان...
می خواهم قدم به قدم با خدا همسفر شوم....................
راه را دریاب...مقصدمان یکی ست...
بیا تا خود را به خدا بسپاریم !
خودش می داند راه را چگونه بر ما آسان و لذت بخش گرداند...
توشه ی راهمان رگباری از آرامش است که بر دل های بارانی مان می خورد...
اینجا قلبت را در دستت بگیر و پای برهنه وارد شو...
کفش هایت را دربیاور...
نکند ریگی به آن باشد!
آرام گـــام بردار
آرام مـــرا بخوان
اینجا سرزمین قلب های شیشه ایست
خودت آرام آرام بیـــا
خوش آمدی به بزم تنهایی هایم...
=========================
+++ تمام مطالب دست نوشته های خودمه!
همه بر اساس وقایع زندگیه منه!
+++ لطفا کپی نکنید.
ادامه...
روزانهها
همهپیوندها
- فصل شدید دلدادگی*سمانه اسحاقی*
- زمزمه ساده تکرار نفس ها*نگین*
- مـــن دخــتــره خــوبــی ام*الـی*
- سنگ صبــورم خداست*فاطمه*
- یادم باشد حرفی نزنم*مهران*
- بــذارعاشقـت بمونم *یکتــــا*
- دختری با دامـن حریر *نگیـن*
- ترمـه ی رویــا*دختر مردابی*
- شــب تـولد مـــن*رامیــــن*
- بانــوی اردیبهشت *مژگان*
- مسـافـرشهرباران *فرشاد*
- به سمت رهایی *مهرداد*
- شکلاتی برای تو*آقای م*
- سبزآسمانی*محمدرضا*
- تندیس رویا*پسر روانی*
- در مدار ماه*عمه طهورا*
- خونه خیالی*ر ف ی ق*
- بی مسئله*نگین آلبالو*
- معصومیــت*دورافتاده*
- رنگین کمــان *مقداد*
- خداوند محبت است 2
- خدا بزرگه! *مریــم*
- خلوت دل* سـهبـا*
- سمانه اسحاقی *
- مثل باران *نازنین*
- محو و مات*الهام*
- کهکشان*مهرداد*
- بانوی شرق*رویا*
- گذرموقت *MST*
- ستاره ی سُهــا*
- قاصدک*مهـرناز*
- فتح باغ*پرنیان*
- رهگذر*ستوده*
- ندای زندگی*
- گرمک*امید*
- مهـر آفتـاب
دستهها
جدیدترین یادداشتها
همه- سخت با طعم ضرر
- غنچه ی نازنین دیداری دوستانه
- بهشت ساختگی
- فراق ۸ ساله
- بی قرار
- گذر عمر
- روزهای سختی به رنگ بیمارستان
- بحران
- ویترین!
- نیمه شبانه های بیداری...
- برای ماهی...
- دانش پژوهان...(اولین پست با گوشی)
- نور زندگی ام
- دلتنگی
- یک خبر خوب!
- برترین ناجی
- بعد از ماه ها دلتنگی.....
- [ بدون عنوان ]
- پسر بچه ای تخس به نام مرد!
- شاید پشیمانی، شاید خستگی، اما در راه درست
- امتحان صبوری یا سماجت
- تنهایی های غیرمنتظره
- تولدت مبارک خونه ی قشنگم
- انتظاری که اصل انتظارهاست...
- روزهای سختی از جنس کرونا!
بایگانی
- آذر 1404 1
- شهریور 1404 1
- مرداد 1404 1
- تیر 1404 1
- اردیبهشت 1404 1
- اسفند 1403 1
- بهمن 1403 1
- دی 1403 2
- شهریور 1403 1
- تیر 1403 1
- بهمن 1402 1
- شهریور 1402 1
- دی 1401 1
- خرداد 1401 1
- دی 1400 1
- مرداد 1400 1
- اسفند 1399 1
- آذر 1399 1
- آبان 1399 2
- مهر 1399 1
- شهریور 1399 2
- مرداد 1399 1
- خرداد 1399 1
- اردیبهشت 1399 1
- فروردین 1399 1
- اسفند 1398 1
- بهمن 1398 2
- دی 1398 1
- آذر 1398 1
- آبان 1398 1
- مهر 1398 2
- تیر 1398 2
- اردیبهشت 1398 1
- فروردین 1398 3
- اسفند 1397 1
- بهمن 1397 3
- دی 1397 1
- آذر 1397 1
- آبان 1397 2
- مهر 1397 2
- مرداد 1397 4
- تیر 1397 2
- خرداد 1397 3
- اردیبهشت 1397 2
- فروردین 1397 2
- بهمن 1396 1
- دی 1396 2
- آذر 1396 1
- آبان 1396 1
- مهر 1396 1
- شهریور 1396 1
- مرداد 1396 2
- تیر 1396 1
- خرداد 1396 3
- اردیبهشت 1396 2
- فروردین 1396 3
- اسفند 1395 1
- بهمن 1395 1
- دی 1395 3
- آذر 1395 1
- آبان 1395 3
- مهر 1395 3
- مرداد 1395 2
- تیر 1395 2
- خرداد 1395 4
- اردیبهشت 1395 2
- فروردین 1395 1
- اسفند 1394 3
- بهمن 1394 5
- دی 1394 6
- آذر 1394 4
- آبان 1394 3
- مهر 1394 6
- شهریور 1394 3
- مرداد 1394 6
- تیر 1394 2
- خرداد 1394 6
- اردیبهشت 1394 7
- فروردین 1394 3
- اسفند 1393 7
- بهمن 1393 8
- دی 1393 5
- آذر 1393 10
- آبان 1393 6
- مهر 1393 9
- شهریور 1393 8
- مرداد 1393 6
- تیر 1393 10
- خرداد 1393 11
- اردیبهشت 1393 12
- فروردین 1393 11
- اسفند 1392 7
- بهمن 1392 11
- دی 1392 16
- آذر 1392 7
- آبان 1392 10
- مهر 1392 11
- شهریور 1392 8
- مرداد 1392 13
- تیر 1392 7
- خرداد 1392 18
- اردیبهشت 1392 11
- فروردین 1392 9
- اسفند 1391 8
- بهمن 1391 19
- دی 1391 13
- آذر 1391 15
- آبان 1391 17
- مهر 1391 14
- شهریور 1391 12
- خرداد 1391 3
- اردیبهشت 1391 16
- فروردین 1391 13
- اسفند 1390 17
- بهمن 1390 17
- دی 1390 21
- آذر 1390 25
- آبان 1390 18
- مهر 1390 16
- شهریور 1390 15
- مرداد 1390 18
- تیر 1390 14
- خرداد 1390 24
- اردیبهشت 1390 11
- فروردین 1390 22
- اسفند 1389 29
- بهمن 1389 12
- دی 1389 20
- آذر 1389 8
- آبان 1389 11
- مهر 1389 12
- شهریور 1389 2
تقویم
آذر 1404| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 |
جستجو
خدا بزرگ تر از تمام این روزهاست...
وقتایی که حالمون بد باشه یا کم امید! یا وقتایی که به مرز یه اتفاق غیرقابل تحمل می رسیم، خدا رو که صدا می کنیم و بهش می گیم خدا جون کمکمون کن... خدا جون خودت بیا دستامونو بگیر... فقط خودت... توقع داریم دو تا دست از ابرا در بیاد و دستامونو بگیره... ولی خدا انگار همیشه با نشونه هاش میاد... یه حرف... حتی از یکی از اقشاری که ازشون خوشم نمیاد!
مخصوصا از تلویزیون... دیروز بعد از ناهار آقاهه داشت می گفت یکی از کارایی که شیطان می کنه اینه که ما رو کم امید کنه و یا حتی ناامید...!!! داشتم ظرف می شستم! همون لحظه یه بشقاب از دستم افتاد...
راست می گفت... وقتی خدا می گه حتی حضرت یونس را بعد از دعای او توی دل ماهی بخشیدیم و می گه فستجبنا له و نجیناهُ من الغم... پس ناامیدی و کم امیدی یه جور کفر پنهانه که شیطون می ندازه توی دلمون...
همون لحظه چقدر تموم افکاری که چند وقته به وجودم رخنه کرده مثل برق از ذهنم گذشت... در ثانیه! اما مثل یه تلنگر بود... یه جمله که می دونستم و یادم رفته بود...
خیلی وقتا نیاز داریم یه حرفایی بهمون یادآوری بشه...
گفت خدا بزرگ تر از وسوسه های شیطانه...
راست می گفت... این روزا همش می گفتم خدا بزرگتر از مشکلات منه ولی وقتی گفت شیطان! لرزیدم و دوباره وقتی گفت خدا بزرگتر از تمام وسوسه های شیطانه راستش دلم آروم تر شد...
چقدر خوبه که همیشه دستمونو می گیره... دست دلمونو می گیره... فقط باید اون لحظه ها یه کم بیشتر ببینی... یه کم بیشتر بشنوی... یه کم بیشتر حس کنی... اون لحظه ها باید یه کم بیشتر بخوای که به خودت بیای...
خدا بزرگ تر از تمام این روزهاست...
خدایا شکر
برای بودن همیشگیت...
برای خدایی های آشکار و پنهانی که ما نمی بینیم...
خدایا شکر...
حتی برای ذوق دیروز اون... برای ناراحتی بعدش وقتی گفتم حوصله ندارم ادامه بدم... برای اون لحظه که ناخواسته امنیت شونه هاشو حس کردم... برای شوق گنگ و مبهم چشماش که هنوزم توی چندین سال پیش و حرفای من مونده...
دیروز زنی کنار ضریح دعایی کرد که به دلم چسبید!
گفت خدایا بچمو از شر شیطان نجات بده...
خدایا تو بزرگ تر از همه ی دنیایی...
الله اکبر...
جایی خوندم:
خدا گفت ببریدش جهنم
برگشت و نگاهی به خدا کرد
خدا گفت: نبریدش! او را به بهشت ببرید!
فرشتگان سوال کردند چرا؟
جواب آمد: چون او هنوز به من امیدوار است
کویر ِآرامش...
زمانی اینجا چقدر می بارید
مانند نامش
رگباری
حالا اما روزهاست که حرف هایم همه برای لحظه هاست... همه می رسد تا خود خدا... بدون هیچ واسطه ای و نوشتنی و ثبتی...
و حتی بدون هیچ چشمی که ببیند و دلی که لمس کند و زبانی که بخواند و عقلی که در اندیشه فرو رود...
روزهاست اینجا برای من آن امنیت گذشته را ندارد
اما هنوز بی اندازه مقدس است... آنقدر که باید کفش هایت را درآوری و وارد دنیای من شوی
نکند واژه ها غریبه شوند با من و دنیایم؟
پس چرا نمی شود که گفت و نوشت؟
حتی از دیروز و تمام اتفاقات عجیب آن و دعوتی که زیباترین ناخواسته ی خواسته شده ی این روزهایم بود...
می شود روزی
کسی بیاید و بگوید برخیز تا برویم به دیدن گُل ِ قشنگت؟...
خدایا....
زبانم قفل شده
و دلم پُر
لحظه ای می شود مرا دریابی؟
خسته ام...
برای این خستگی ها هم شُکر...
تو که باشی در کویری ترین زمین ها هم ایستاده ام
می بینی معبودم؟
